Interview met Rita

Hoe ben je bij Het Gouden Anker terechtgekomen?

“Ik kende Het Gouden Anker al heel goed, want verschillende familieleden van mij hebben hier verbleven. Toen ik op pensioen ging, wou ik graag nog iets om handen hebben. Vandaar dat ik mij als vrijwilliger aangeboden heb.”

 

Je woont er ook, vanwaar die beslissing?

“Mijn man is eind 2019 overleden, hij had dementie. Wij woonden vroeger op een boot vlak voor Het Gouden Anker. De zorg voor hem werd op een bepaald moment steeds moeilijker. Toen de vroegere flat van mijn ouders vrijkwam in het woonzorgcentrum, zijn wij daar gaan wonen. Uiteindelijk is hij wel naar een aparte kamer moeten verhuizen. Na zijn dood ben ik in de flat gebleven. Ik ken er iedereen en ik zit hier goed, dus waarom niet, hé.”

 

(lees verder onder de afbeelding)

Wat doe jij als vrijwilliger?

“Ik help elke dinsdag en om de twee weken op zondag in de cafetaria. Ik spring overal bij waar het nodig is, zoals bijvoorbeeld op de
kerstmarkt. Ze moeten hier altijd lachen omdat ik niet kan stilzitten.”

 

Hoe is je band met de andere vrijwilligers?

“Wij komen goed overeen. We zijn met zo’n 30 vrijwilligers in totaal. Het is leuk om tijdens de cafetariadienst een babbeltje te kunnen doen met hen. We krijgen ook een keer per jaar een uitnodiging voor een etentje. Zolang dat ik het nog aankan, wil ik dit blijven doen. En hopelijk is dat nog lang!”